Kamila Mądrzyńska Photography - Fotografia Ślubna Bydgoszcz

Pewnego słonecznego dnia... Plener Eweliny i Kamila!

2012-01-22T17:08:00.000+01:00

Witam w ten "nieco" szary i niezbyt motywujący weekend. Pogoda nas nie rozpieszcza, zima deszczowa nie zachęca do wychodzenia z domu, a do tego stosy notatek przygniatają biurko. Ogrom egzaminów, przez które chciałoby się przejść bez szwanku ostatnio absorbuje mi 101% czasu. Niestety... Odłogiem leżą zdjęcia, jak i strona. Ale jeszcze tylko kilka i wyczekiwana chwila oddechu. Wtedy mam nadzieję nadrobić wszelkie zaległości.
Podczas poszukiwania materiału, który chciałabym dzisiaj wrzucić, wymaganie było jedno: dużo koloru, uśmiechu i słońca! I trafiłam. Pojawiały się tu już pojedyncze zapowiedzi sesji, była sesja rodzinna, ale cały, niesamowity plener Eweliny i Kamila czekał na swoją kolejkę. Kiedy patrzy się na ich zdjęcia, chce się działać! Chce się przede wszystkim uśmiechać i chce się lata!
Nie będę zbyt wiele opowiadać, bo cała dawka emocji już za moment ukaże się Waszym oczom!
Miłego oglądania!

Sesja wizerunkowa "Z pasją przez życie" - zapowiedź

2012-01-07T16:10:00.000+01:00

Dzisiaj zaprezentuję jedno z całej sesji, którą wczoraj miałam przyjemność wykonać. Sesja wizerunkowa Tomasza Rumińskiego - trenera emisji głosu, konferansjera i przede wszystkim lektora. Lektora z pasją w głosie, iskierkami w oczach i pozytywną energią w serduszku. Towarzyszył nam jego mały, pocieszny brzdąc - Oluś, w którym "ciocia Kamila" pokochała od pierwszego wejrzenia do ostatniego przytulenia! Ten mały przystojniak również niebawem zagości na stronie!
Sesja została wykonana w biurach YourOffice Kuby Janickiego i studiu nagrań MG Studio.
Już za moment - dużo, dużo więcej! Zapraszam.

Świątecznie.

2011-12-24T02:00:00.002+01:00

Moi Drodzy... z okazji tego, że zawitały do Nas święta, chciałabym życzyć wszystkim sympatykom, klientom i przypadkowym gościom radości z życia i spokoju w te świąteczne dni. Niech na Waszych ustach maluje się przepiękny uśmiech, a w sercach zagoszczą najcudowniejsze emocje.
Wesołych świąt w ten piękny, pachnący piernikami wieczór...

życzy

Kamila Mądrzyńska

Agnieszka i Jarek - wspomnień część 1.

2011-12-07T23:07:00.001+01:00

Nadszedł czas, żeby w końcu pojawił się tu porządny materiał. Jako, że pierwszy śnieg za oknem, warto wrócić do dni, kiedy słońce grzało, powiewał letni wiatr i nikt nawet nie marzył o tym, by znowu przyszła wiosna. Chcę zabrać Was do pewnego gorącego, letniego dnia, kiedy to miałam przyjemność fotografować ślub Agnieszki i Jarka. Młoda, energiczna para, za którą trudno nadążyć. :) Kiedy powiedzieli mi, że trzeba będzie ich rozruszać na zdjęciach, wiedziałam, że to tylko kolejny mit, który po prostu trzeba obalić. I tak też się stało! Wszędzie królowały uśmiechy, pozytywna energia i radość. Zresztą przekonacie się sami, bo zdjęcia z pleneru najlepiej to ukażą! :) Oczywiście przesyłam tej fantastycznej parce gorące pozdrowienia i mówię: do szybkiego zobaczenia! :)

Cały materiał podzieliłam na dwie części: przygotowania i kościół, a potem dwa plenery. Tak, dwa plenery... Jeden zielony, jeszcze przed ślubem (choć za nic bym nie powiedziała, że takie wojaże mogą wyjść "na chwilę przed"!) i kolejny, iście lazurowy nad naszym Bałtykiem.
Nie pozostaje mi nic innego, jak zaprosić do oglądania! Przyjemności!

projekt jednego popołudnia: jesienią.

2011-11-19T01:38:00.001+01:00

"Drzewa umierają inaczej niż ludzie. Drzewa wyglądają tak, jak gdyby cieszyły się własną śmiercią. Wprawdzie potem będzie wiosna i one odkwitną znowu, ale ty wiesz, że nigdy nie można mieć pewności. No i skąd o tym mają wiedzieć drzewa? Dla nich na pewno każda jesień jest ostatnia."

Halina Poświatowska - Opowieść dla przyjaciela

* * *

projekt jednego popołudnia. "okno"

2011-11-06T01:59:00.002+01:00

"Projekt jednego popołudnia" ma na celu spacerowanie po mniej lub bardziej znanych zakątkach miasta z towarzyszącym tematem przewodnim. Tematem, który zapoczątkuje tą serię są okna. Te opuszczone, symetryczne, grające barwami, z duszą lub kotem na parapecie. Te, które mają coś w sobie i te, które chcą podzielić się swoją historią.

***

"Pustka nigdy nie jest bezdomna. Wdziera się przez otwarte okna samotności."
Halina Ewa Olszewska "Zadumane stronice"

Sesja rodzinna | Marysia, Ewelina i Kamil

2011-10-27T12:57:00.000+02:00

Po dość długiej przerwie należy w końcu wrzucić porządny materiał, by nacieszyć oko. Oficjalnie pożegnałam już sezon - 2011 i nadeszła chwila, by złapać oddech przed kolejną dawką ślubów i plenerów, które tak uwielbiam! Powoli pojawiają się już nowe pary, nowe twarze, nowe pomysły...
Ale póki co, powrócić chcę do pewnego późno letniego popołudnia, kiedy po plenerze (który w całości również niebawem się pojawi), wybraliśmy się jeszcze na kilka szybkich ujęć z małą pięknością. Mowa oczywiście o cudownej perełce Eweliny i Kamila, którzy kilkakrotnie już tu gościli. Przedstawiam Wam Marysię, której cudowne oczka podbiły moje serducho! Wyrośniesz na śliczną dziewczynkę!

zdjęcie dnia # 4

2011-09-27T00:43:00.002+02:00

Uwielbiam oczy! A TAKIE oczy to nawet ubóstwiam! Przedsmak zdjęć Julity i Patryka.

zdjęcie dnia # 3

2011-09-26T02:28:00.001+02:00

Jeszcze jedno z sesji Eweliny i Kamila. Przepraszam i błagam o wybaczenie, ale uwielbiam tą serię.
Taka optymistyczna! Taka kolorowa! Taka nie-jesienna. ♥

detal: bukiet ślubny

2011-09-22T01:41:00.000+02:00

Już późna noc, a tutaj dopiero koniec pracy. Dzisiaj zdjęcia reklamowe kwiaciarni w Mroczy.

zdjęcie dnia # 2

2011-09-17T19:03:00.000+02:00

Ciągle plenery i plenery... a może tematycznie odskoczyć troszkę? Przygotowania Agnieszki do ślubu. Moja Droga, aleeee Ty masz śliczne oczka! :)

Zdjęcie dnia - Ewelina i Kamil

2011-09-16T21:31:00.000+02:00

Jeszcze nie zagościła w pełni Pani Jesień, a ja już rozłożona na łopatki przez grypę. A tyyyyyllee zdjęć czeka w kolejce na publikację, na obróbkę, na wydruk. Tak często zastanawiam się dlaczego moja doba ma tylko 24 godziny? :) Kilka dni temu znalazłam również rewelacyjny sposób na sezonowy zastój blogowy - Sebastian Małachowski jak i kilku innych wyśmienitych fotografów wprowadzili system tzw. "zdjęcia dnia". Wśród całej sterty zdjęć trudno niestety o systematyczność, ale jedno zdjęcie na każdy dzień myślę, że będzie i motywatorem, i oczywiście ożywieniem ospałego bloga!

raz jeszcze: Ewelina i Kamil

Ewelina i Kamil plenerowo! | Zapowiedź.

2011-08-28T12:57:00.000+02:00

Dzień dobry w jeszcze letnią, ale już prawie jesienną niedzielę! Zadam na początku pytanie, chyba przede wszystkim sobie. Pytanie retoryczne... Czy warto czekać 10 miesięcy, żeby zrobić plener ślubny? Moja prywatna odpowiedź: jeśli jest to Ewelina i Kamil, jeśli ma się trafić tak ładna pogoda, jeśli tak mają się składać przypadki jak wczoraj - TAK! A nawet sto razy tak!
Przede wszystkim, żeby zobaczyć tyle uśmiechu i radości. Żeby naśmiać się do bólu brzucha. Żeby troszkę zamarznąć po kąpieli w jeziorze przy niezliczonej liczbie gapiów (co skutkuje bólem gardła dzisiaj). Ale przede wszystkim - żeby zrobić zdjęcia, które podbiły moje serduszko!
Spontanicznie udaliśmy się w kilka miejsc, w każdym "poczyniliśmy" trochę kadrów, ale jedno zostało moim ulubionym! Wirtuozeria kolorów! A na deser - kilka zdjęć z malutką myszką - Marysią, którą na pewno również poznacie już niedługo! :)
Dzisiaj tylko zapowiedź, ale lada moment więcej zdjęć z tej serii! Pozdrawiam cieplutko i życzę miłej niedzieli! :)

Nadmorskie harce z Agatą i Krzyśkiem | plener ślubny w Sopocie

2011-08-16T11:39:00.004+02:00

Było piękne, słoneczne popołudnie. Właśnie zbliżaliśmy się ku końcowi pleneru z Dagmarą i Jankiem na sopockim molo. Nagle ktoś podchodzi i pyta o możliwość wykonania zdjęć. Jutro najlepiej! A ja co na to: ja na to, jak na lato! :) Tak właśnie poznaliśmy się z Agatą i Krzyśkiem! Rewelacyjną, pełną energii i humoru parą, której uśmiechy wypełniły caaaałe Trójmiasto, od Gdańska, przez Sopot, po Gdynię! Dla nich nie było żadnych przeszkód, by wejść do "nieco chłodnej" wody, by poleżeć na plaży w sukience i garniturze, by biegać, tańczyć i szaleć mimo niesamowicie grzejącego słoneczka!
I bardzo smutno mi tylko z jednego powodu - że spędziliśmy ze sobą tylko kilka godzinek! Bo zarażacie optymizmem, radością i po całym dniu z Wami, chce się więcej!
Mam nadzieję, że do zobaczenia, czy to nad morzem, czy na Kujawach, czy może w Waszych górach!

rozwiń, jeśli chcesz zobaczyć wszystkie zdjęcia:
,

niedzielny poranek.

2011-08-14T13:08:00.000+02:00

"doing what you love is freedom, loving what you do is happiness!"

Niedzielny poranek, jeden z wielu kiedy zaraz po śniadaniu tysiące myśli z serii: co dzisiaj trzeba zrobić nawiedzają moją głowę. Zaraz po śniadaniu robię sobie pyszną kawę i włączam komputer. Ot, taki nawyk... Wiem, że czeka na mnie sterta zdjęć do obróbki, z którymi cały czas walczę, ale słońce tak pięknie kusi. Ładuję więc akumulatorki, te prywatne jak i te od aparatu, szukam miejsca na kartach pamięci i chwytam kolejnych zakochańców, umawiając się z nimi na godziny popołudniowe. Dopijam kawę w moim dużym, ulubionym kubku, kończę artykuł o najpiękniejszej kompilacji czyli "Fotografia i muzyka" i uciekam. Bo robić to, co się kocha to wolność, kochać to, co się robi to... szczęście. ♥

zdjęcia backstage: A. Muszyński | dziękuję! :)

Dagmara i Janek | Plener.

2011-08-11T17:12:00.002+02:00

"Szczęście to ta chwila co trwa niepewna swojej urody.
To zieleń drzew, to dzieci śmiech, słońca zachody i wschody.
*fragment "Na Dłoni" Anny Marii Jopek

Za oknem deszczowo i szaro. Najchętniej człowiek nie wychodził by rano z łóżka. Jesień zbliża się wielkimi krokami, ale grunt to zachować w sercu trochę lata. W głośnikach delikatny, ciepły głos Dido, kubek gorącej kawy i zdjęcia, na których radość i szczęście skuteczniej ogrzewają niż słońce.
Długo marzył mi się plener nad morzem. Może dlatego, że ja to morze po prostu uwielbiam. Tworzyłam sobie w głowie scenariusze jak to będzie, jakie ujęcia zrobić, jak to pokazać i w końcu Dagmara i Janek byli tą parą, która pozwoliła mi te marzenia zrealizować. Dagmara na zdjęciach intryguje i przyciąga wzrok, a Janek zawsze patrzy najbardziej czułym wzrokiem na świecie. Są to zdecydowanie moje ulubione zdjęcia. Sopot, zachodzące słońce, mnóstwo energii, wsparcie najlepsze pod słońcem i Oni. Czarowali aparat, zresztą zobaczcie sami!

rozwiń, jeśli chcesz zobaczyć wszystkie zdjęcia:

a w głośnikach: Dido - Take my hand
coś pięknego!

...

2011-08-08T20:30:00.002+02:00

Już nie jestem filiżanką bez uszka. Wszystko posklejane. ♥

Piłkarski plenerek | Zapowiedź

2011-07-25T00:26:00.000+02:00

Wiele par już poznałam. Wiele miejsc odwiedziłam. Jednak przy uprzejmości mojego dobrego znajomego Andrzeja, udało mi się "ustrzelić" kilka kadrów... na bydgoskim Stadionie Miejskim przy pełnym oświetleniu! Okazja, która zdarza się raz, na kilka lat (myslę, że w tym przypadku nie przesadzam) była rewelacyjnym doświadczeniem. Przede wszystkim jednak półgodzinną, fantastyczną chwilą pełną radości i uśmiechu. A wszystko za sprawą cudownej pary Kamili i Piotra! Oto i oni! Pierwsze dla smaczku, reszta już za moment! :)

Agata i Krzysiek w Sopocie | Zapowiedź

2011-07-19T13:33:00.000+02:00

To, że uwielbiam morze i wszelkie morskie miasteczka, to jest oczywiste. A to, że kocham robić tam zdjęcia, jest bardziej pewne, niż pewne. Dlatego w tym roku tyle szczęścia daje mi robienie zdjęć, sesji ślubnych nad morzem. Jeszcze tyle par przed nami, więc na pewno zdążę się jeszcze nacieszyć.
W szale obróbki i pracy, udaje mi się wrzucać póki co, same zapowiedzi. I tak też będzie tym razem. Z Agatą i Krzysiem spotkaliśmy się przypadkiem. Na molo podczas innej sesji. I tak para "z gór" ma rówieniż plener nad morzem. Już niedługo cały materiał, a teraz kilka moich ulubionych klatek. :)

i mały backstage, w obiektywie kolegi fotografa Romka.

Zajawka sezonu 2011.

2011-07-08T12:16:00.001+02:00

W nawale podróży i pracy w kolejce ustawiają się zdjęcia oczekujące publikacji. Sezon zaczął się pełną parą, więc będzie co oglądać. Póki co, troszkę czasu brak jeśli chodzi o aktualizację strony, ale to się zmieni!
Tak jak wymarzyłam sobie na sezon 2011, będzie to sezon rewelacyjnych nadmorskich sesji. Kocham morze, Wasze zakochane zdjęcia i chwile radości, które daje mi współpraca z Wami. Oby tak dalej!
Na ten moment tylko mała zajawka, jednakże przedstawiam Wam Dagmarę i Janka. Miejsce akcji: Sopot.

Pierwsza Komunia Święta Patrycji

2011-05-28T23:37:00.001+02:00

Po sporej przerwie, chyba przede wszystkim spowodowanymi "małymi wakacjami", pojawiam się znowu. Pierwszą połową roku władają ostatnio dzieci, których na zdjęciach jest pełno. Jak wcześniej mój obiektyw oczarowała Wiktoria, potem Dominik, tak teraz... czas na Pierwszą Komunię Świętą Patrycji. Ale nie tylko ona oczarowała mnie, bo towarzyszyła nam jeszcze młodsza siostra - Natalka i całe mnóstwo innych pociech. Trudno było wybrać mi zdjęcia na krótki materiał, bo każde zdjęcie nagle stawało się moim ulubionym i po raz setny zakochałam się w oczkach dziewczynek. Dziękuję również rodzicom, dzięki którym powstało kilka rewelacyjnych, rodzinnych kadrów, za możliwość sfotografowania Waszej uroczystości. Jesteście fantastyczną rodzinką! Zapraszam do oglądania!

pierwsze dni maluszka.

2011-03-11T17:26:00.002+01:00

Dawno mnie tutaj nie było, a to wszystko przez natłok obowiązków na uczelni, które (na całe szczęście) już pokonane. Przez uczelnię oraz przez wyjazd. Już niedługo będziecie mieli okazję zobaczyć relację z "małej" wyprawy w bardzo ciekawy zakątek świata, aleee póki co, niech pozostanie to jeszcze małą niespodzianka. Będą zdjęcia, będzie o czym opowiadać.

Z Dominisiem i jego mamą spotkaliśmy się na tym blogu już wcześniej. Wszystko to za sprawą szybciutkiej sesji brzuszkowej, którą można sobie przypomnieć tutaj. I tak chciałabym oznajmić, że w dniu kobiet, otrzymałyśmy fantastyczny prezent! Dominiś się urodził! Jest ślicznym, spokojniutkim maleństwem i juz od pierwszych dni - niesamowitym modelem swojej cioci. Pewnie nie raz jeszcze zobaczycie go tutaj w roli głównej!

Dominik, 1 dzień.

Mówią, że ciocia, że kuzynka.... nieistotne. Nie ulega wątpliwości, że szczęśliwa!

Rośnij zdrowo Maluszku! :)

Podaruj zdjęcie na Walentynki - wyniki!

2011-02-19T14:41:00.001+01:00

Nadszedł ten dzień, kiedy należało zamknąć listę głosów i je podliczyć. Nie spodziewałam się tak dużego zainteresowania, więc szczególnie głosującym dziękuję za aktywną zabawę! Bez Was ten konkurs by umarł. ;) Szczególne podziękowania należą się jednak wszystkim parom, które chciałby się bawić i nadesłały swoje fantastyczne zdjęcia. Moi drodzy, wszyscy byliście rewelacyjni i każdy z Was jest wygraną parą. Macie rewelacyjne uśmiechy, którymi zarażacie każdego dnia. I macie siebie! A to Wasza największa nagroda! :)

Któż jednak wygrał rywalizacje "Podaruj zdjęcie na Walentynki"?

....

PARA NR 6 - OLA I MAREK!

"Hybryda zamyślenia, marzenia, muzyki, wdzięczności za to, że to czuję, radości z tego, że jesteś i fal ciepła w okolicach serca."

Zdobyliście aż 81 głosów, zostawiając inne pary daleko w tyle. Moje gratulacje!

Pozostałe wyniki:

Para nr 1 - 2 głosy

Para nr 2 - 0 głosów

Para nr 3 - 13 głosów

Para nr 4 - 30 głosów

Para nr 5 - 3 głosy

Para nr 6 - 81 głosów

Para nr 7 - 52 głosy

Zapraszam wszystkich już za kilka tygodni do obejrzenia sesji Oli i Marka! I dziękuję za poświęcony czas!

walentynkowo.

2011-02-14T17:04:00.002+01:00

Nie pytam dzisiaj, czym są dla Ciebie Walentynki. Dla mnie to kolejny powód, by się uśmiechać.

I Wam również życzę kolejnych 364 dni uśmiechu i miłości!

***

"-Tak sobie czasem myślę, czy miłość to w ogóle jest w życiu możliwa,

czy to w ogóle jest takie cóś, no miłość, czy to w ogóle jest możliwe?
– No, w telewizji to często pokazują miłość, jak jacyś tam się kochają, albo mówią..."

cytat z filmu Miś.

Konkurs walentynkowy - głosowanie!

2011-02-12T15:42:00.001+01:00

Zapewne już nie mogliście doczekać się kolejnego etapu konkursu "Podaruj zdjęcie na Walentynki", ale sam etap zgłoszeniowy się przeciągnął, a i kilka innych sytuacji losowych sprawiło, że wszystko się delikatnie przeciągnęło. Jednak mam dzisiaj zaszczyt przedstawić siedem fantastycznych, zakochanych par, które postawnowiły wziać udział w moim konkursie. Dziękuję Wam bardzo moi drodzy za zgłoszenia i cieszę się niezmiernie, że inicjatywa ta Was zaineresowała.

Co jednak dalej? Poniżej opublikowałam siedem zdjęć, z numerami par. Dokładnie przez tydzień będzie można oddawać głosy na zdjęcia. Mobilizujemy znajomych, rodzinę, przyjaciół i w komentarzu pod tym wpisem zamieszczamy numer pary, która zyskała naszą sympatię. Jeden komentarz z numerem, to jeden głos. Mam nadzieję, że wszystko pozostaje jasne, więc nie pozostaje mi nic innego jak życzyć miłej zabawy! :)

A oto nasze pary!

PARA NR 1: MARTA I ADAM

PARA NR 2: KASIA I MATEUSZ

"Hungry eyes"

PARA NR 3: MADZIA I WOJTEK

PARA NR 4: KINGA I DAWID

"Dwie pary wpatrzonych w siebie oczu, dwie pary uśmiechniętych ust...

Z dużą dawką pozytywnej energii i optymizmu...

Bezgranicznie szczęśliwi i zakochani..."

PARA NR 5: PAULINA I ŁUKASZ

"Kochająca się parka, która daje wszystkim dobry przykład i zawsze ślicznie pasują wsród innych.

Lubimy romantyczne spędzanie czasu ze sobą oraz wygłupy nie pomijając aktywności fizyczne tzw sport :)"

PARA NR 6: OLA I MAREK

"Hybryda zamyślenia, marzenia, muzyki, wdzięczności za to, że to czuję, radości z tego, że jesteś i fal ciepła w okolicach serca."

PARA NR 7: SYLWIA I PATRYK

"Barbra streisand!"

***

Głosowanie czas zacząć! Miłej zabawy! :)

Demo Meeting Toastmasters - 8 lutego 2011 Bydgoszcz

2011-02-09T19:54:00.001+01:00

Wczoraj, 8 lutego 2011 w Wyższej Szkole Bankowej w Bydgoszczy odbyło się spotkanie networkingowe pt: Edukacja praktyczna kluczem do sukcesu w biznesie. Celem Międzynarodowego Tygodnia Networkingu(TM) jest pokazanie społeczeństwu networkingu jako narzędzia niezbędnego do osiągnięcia sukcesu w obecnych realiach biznesowych.

Głównym punktem wieczoru było spotkanie demonstracyjne międzynarodowej organizacji edukacyjnej Toastmasters International otwierającej swój oficjalny klub w Bydgoszczy. Toastmasters jest organizacją non-profit, prowadzącą na całym świecie kluby szkolące swoich członków w zakresie publicznego przemawiania i przewodzenia w grupie - cech niezbędnych w efektywnym prowadzeniu biznesu oraz skutecznym zarządzaniu ludźmi i organizacją. Jest również czołowym podmiotem edukacyjnym wspierającym merytorycznie organizacje networkingowe. Obecna w 113 krajach, skupia w swoich szeregach ponad 260 tysięcy członków, oferując im jedyny w swoim rodzaju, sprawdzony program edukacyjny. Warsztaty Toastmasters pozwalają rozwijać umiejętności prezentacyjne, komunikacyjne i cechy przywódcze.
Aktywne członkostwo w klubie oraz regularne uczestnictwo w spotkaniach, pozwala na dynamiczny rozwój osobisty oraz zdobycie szerokiego zakresu nowych umiejętności m.in.: przełamywania barier i stresu w kontaktach z ludźmi, budowania konstruktywnej krytyki, pewności siebie, zdobywania umiejętności prowadzenia publicznych spotkań i prezentacji, poprawności językowej, zdobywania cech lidera i organizatora, zarządzania czasem i zespołem.

Pierwszą część prelekcji prowadził Szymon Lach z Akademii Przemawiania Golden Speech.
Wykład objął tematykę istoty budowania poprawnych kontaktów międzyludzkich w biznesie oraz ich przełożenie na skuteczność przedsiębiorstwa. Natomiast druga część wykładu prowadziła Katarzyna Wardzała z Instytutu Sandlera przedstawiając nowatorskie metody sprzedażowe Akademia Sprzedaży według metodologii Sandlera, pozwalających tworzyć partnerskie relacje z kontrahentami i zwiększać efektywność działań biznesowych.

Jak powiedział Leszek Narloch, Prezes klubu Toastmasters: " Toastmasters to życie. Przykłady i dowody widzieliśmy dzisiaj. Chcemy zwiększyć swoje szanse na sukces w życiu osobistym jak i zawodowym. To rozwój i wyzwanie."

Toastmaster Wieczoru: Monika Kasprzyk (Toastmasters Poznań)
1 mówca: Jerzy Zientkowski (Toastmasters Poznań)
Ocena mówcy: Marcin Monarcha
2 mówca: Jakub Karolewski (Toastmasters Poznań)
Ocena mówcy: Leszek Narloch
Gorące pytania: Grzegorz Jakubiak (Toastmasters Poznań)
Kontroler płynności: Tomasz Rumiński
Chronometrażysta: Tomasz Mioduszewski
Gramatyk: Anna Milcarek (Toastmasters Poznań)
Mowa ciała: Sławomir Królak
Ocena spotkania: Rafał Guza

Kolejne spotkanie odbędzie się w najbliższy wtorek o godzinie 18:00 na WSB.
Dowiedz się więcej na: http://toastmasters.bydgoszcz.pl/

Podaruj zdjęcie na Walentynki!

2011-01-14T22:15:00.000+01:00

Nowy rok przynosi nam nowości! Przede wszystkich chciałabym wspomnieć, że właśnie ruszyły prace nad oficjalną stroną internetową! Co nie oznacza, że rozstaję się z blogiem! W żadnym wypadku!
Od jakiegoś czasu szukam sposobu, który ożywi nieco stronkę i pozwoli dotrzeć do kolejnych odwiedzających. I tak po intensywnych rozważaniach wpadł mi do głowy pewien pomysł ...

Walentynki to fantastyczna okazja, żeby sprawić komuś radość, zrobić niespodziankę i podarować coś, co przywoła niesamowite wspomnienia. Cóż może być lepszego niż Wasze wspólne fotografie?
Chcąc pomóc Wam w tym postanowiłam zorganizować malutki konkurs, którego zasady są niesamowicie proste! Jest on skierowany dla wszystkich, którzy chcieli by uwiecznić wspólne chwile radości i uśmiechu. Może być to para znajomych, koleżanek, przyjaciół, para zakochanych, narzeczeni, małżeństwo itd.!
Wybieracie swoje najbardziej radosne zdjęcie i dodajecie do tego opis, który najlepiej opisuje Was, to co lubicie czy dlaczego akurat to Wy powinniście zostać najsympatyczniejszą parką i zgarnąć nagrodę! Przysyłajcie zgłoszenia na adres mailowy: kmadrzynska@wp.pl
Na zgłoszenia macie czas do 23 stycznia. Potem przez tydzień będzie można głosować na opublikowane zdjęcia, a jak wiadomo, para która uzyska największą sympatię oglądających oczywiście wygrywa! Wyniki poznamy dokładnie 1 lutego!
Zapomniałam dodać chyba to, co najważniejsze – nagrodą będzie Wasza sesja zdjęciowa!
Nie czekaj ani chwili dłużej! Podaruj zdjęcie na Walentynki! :)

Małgosia + Tomek - plenerowo!

2011-01-11T22:37:00.001+01:00

Ileż to naczekaliśmy się na ten plener! Było to dla mnie niesamowite przeżycie, łamać wszelkie bariery,robić zdjęcia, które kontrastowały z dotychczasowymi, które pozwalały mi cieszyć się tym, że jestem z nimi, mimo zimna i na prawdę "takiej sobie" pogody. Ich wiecznie uśmiechnięte twarze i pogoda ducha ogrzewały, a kolejne ujęcia i pomysły same wpadały do głowy. Jak dla mnie... przynajmniej jedno z nich, posiada ładunek emocjonalny niczym pocisk atomowy. Ale gdyby nie oni... Gosia i Tomek, którzy już trzeci raz goszczą na tej stronie, nie wykonałabym takich zdjęć. I jako, że jest to ostatni materiał o tej Parze, która jest kolejną z serii ulubionych chciałabym powiedzieć krótko - moi drodzy, życzę Wam jeszcze raz niesamowitego szczęścia, niezmierzonego i największego! Byliście fantastyczni! :)

Myślę, że do obejrzenia reszty pleneru skutecznie zachęci Was to ujęcie... cholernie je lubię! :)

i mały, lustrzany backstage... :)

Małgosia + Tomek - 09.10.2010

2011-01-05T19:24:00.001+01:00

Ostatnio podsumowałam ubiegły sezon, a tu jeszcze nam zostało kilka materiałów, które nie ujrzały światła dziennego. Teraz, w tym okresie przerwy, to one właśnie umilą nam chwile na tym blogu.

Dzisiaj padło na reportaż z magicznego dnia Małgosi i Tomka! Wcześniej mieliśmy okazję zobaczyć ich sesję narzeczeńską. Kto nie widział, zapraszam TUTAJ.

Był to niezwykły ślub. Cała akcja działa się w Pile. Ceremonia w kościele św. Andrzeja, a wesele - Hotel Hołubowski. Plener, mimo że zrealizowany pomimo przeciwności losu nieco później, okazał się fantastycznie spędzonym dniem! Park, muzeum, klub, stacja, kolejowa... Tona radości, kilogramy szaleństwa i jeszcze więcej zabawy. A efekty ujrzycie już niedługo, ponieważ pozwoliłam sobie rozdzielić materiał z reportażu i pleneru.

Mam chyba niesamowite szczęście, bo oprócz tego, że robię to co lubię, to za każdym razem trafia mi się jeszcze bardziej niesamowita para. Wiecznie uśmiechnięci, radośni, ale przede wszystkim niezwykle szaleni i zakochani! I był to też w pewnym sensie ślub wyjątkowy, bo do tej pory podziwiam Tomka, za energię i wytrwałość...:)

Zresztą zobaczcie sami!

a już niedługo... plener Małgosi i Tomka!

Zapraszam!

Tak to było w roku 2010...

2010-12-30T13:32:00.000+01:00

Sezon 2010 dobiegł końca, a dziś jest chyba najlepszy czas, żeby wszystko podsumować, definitywnie zamknąć i zbierać energię na kolejny sezon. Ten rok był dla mnie szczególny. Mój mały, samotny stateczek wpłynął na szerokie wody oceanu fotografii ślubnej. Udowodniłam sobie, że jednak dążyć do celu jest równoznaczne z tym, że ten cel się osiągnie. Dzięki takim parom jak Wy, realizowałam konsekwentnie swoje marzenie o tym, by kraść Wam te momenty wzruszeń i radości. By być „tuż obok”, w samym epicentrum najważniejszego dla Was dniu.

· Ten rok przyniósł mi czternaście dni przesiąkniętych Waszym szczęściem, dwadzieścia osiem par oczu zapatrzonych w siebie zakochanym wzrokiem.

·Razem byliśmy oczywiście najczęściej w Bydgoszczy (dwa razy na bydgoskiej Sielance), a zaraz potem w Toruniu, Osieku, Sicienku, Świekatowie, Ślesinie, Brzozie, Lubostroniu, Pile...i okolicznych polach, lasach, jeziorach. ;)
Wśród kandydatek na żony znalazły się aż trzy Agnieszki, dwóch Patryków i dwóch Kamilów.
Było z nami też kilku Niemców, jeden Włoch i Anglik...
Bywalcem stałym w tym sezonie byłam w kościele św. Mikołaja w bydgoskim Fordonie i oczywiście moim kościółku św. A.Boboli w Sicienku.
Trzy razy współpracowałam z przesympatycznym operatorem kamery – Łukaszem! :)
Sezon zaczęłam, jak i skończyłam ślubami cywilnymi. I co ciekawe, temperatura spadła drastycznie poniżej zera, zaspy śnieżne skutecznie uniemożliwiały przemieszczanie się, ale nie straszne nam były uroki zimy!
Dwa razy udało mi się zostać nową Panną Młodą i nie pytajcie jak to się stało... :)
Jeden z moim Panów Młodych do ślubu udał się o trzech nogach! ;)
Raz zabłądziliśmy jadąc z kościoła na salę, nadrabiając około 10km. Raz jechaliśmy 220km/h na plener. Raz też mijaliśmy całą kolumnę korowodu weselnego. Raz goniliśmy pociąg (może nawet dwa!) i raz też zgubiliśmy jeden kołpak w drodze na ślub.
Razem: okupowaliśmy place zabaw, cmentarze (nikt nie domyślał się, że taki ładny budyneczek, to kapliczka ;)), skutecznie uciekaliśmy przed deszczem w drodze z kościoła na salę, biegaliśmy w porannej rosie zawijając się w 4 metrowy welon, goniliśmy postacie z Gwiezdnych Wojen, „bramę” robiło nam – pół osiedla Stary Fordon, Staż Miejska, Motocykliści, betoniarka. Otwieraliśmy też blokadę straży miejskiej z koła auta ślubnego. Puszczaliśmy do samego nieba balony i lampiony. Leżeliśmy na ulicy przy temperaturze oscylującej koło zera, blacie baru spijając drinki, schodach Biblioteki miejskiej, jak i zarażaliśmy radością na toruńskiej Barbarce, w sicienkowskim Parku, zielenych terenach Pałacyku w Lubostroniu...
Razem oczekujemy, według moich informacji, na dwóch potomków i jedną sesję nad naszym Bałtykiem zaraz, gdy wyjrzy pierwsze letnie słoneczko.
W tym sezonie zarejestrowano także zbyt dużą ilość wypitych kaw na weselu, podczas obróbki i spotkań przed lub po weselnych! :)

Mimo tych statystyk chwil, które w jakiś sposób zapadły mi w pamięć (pewnie i tak niejedna przypomni się po zakończeniu pisania) cieszę się, że tyle radości miałam dzięki Wam! Dziękuję za zaufanie i że to właśnie ja mogłam towarzyszyć Wam w tak ważnym dla Was dniu!

W nadchodzącym wielkimi krokami Nowym Roku, życzę Wam przede wszystkim jeszcze więcej chwil szczęścia, radości i wzajemnej miłości!
A sobie na ten nowy rok życzę przede wszystkim kolejnych, tak fantastycznych Par!
Pozdrawiam Cieplusieńko!

Natalia + Darek - wspomnień czar!

2010-12-25T23:34:00.000+01:00

Natalia i Darek już nie raz przewinęli się na tej stronie. Ale cóż w tym dziwnego, kiedy wracam do tych zdjeć z tak wielkim sentymentem i usmiechem na twarzy! Śliczny to był ślub. Śliczna para... I wspomnienia zebrane wokół tego dnia tak bardzo mnie cieszą i pozwalają z uśmiechem na ustach mówić, że niesamowicie lubię to, co robię. Wcześniej pokazywałam jak Młodzi przygotowywali się do tej najważniejszej godziny zero. Odświeżyć można sobie te obrazy tutaj - przygotowania.
Tak więc prezentacji doczekała się kościelna część reportażu i jakże długo wyczekiwany plener! Ceremonia odbyła się w kościele w Sicienku. A tak to wyglądało...

Dalej była elektryzująca, pełna radości i tańców zabawa do białego rana! Krótki zarys tańców również pojawił się wcześniej (w zasadzie ciężko stwierdzić, dlaczego podzieliłam to na kawałki...czasami logiki kobiecej nie zrozumiesz ;) ) i aby podejrzeć jeszcze raz hulanki weselne zapraszam do zerknięcia tutaj. Jak wspomniałam w poprzednim poście - zabawa odbyła się w Zajeździe "Wik" - Ślesin k/Bydgoszczy.

Alllleee teraz czas na mój ulubiony moment w fotografii ślubnej. Spotkanie w "cztery oczy" (w sumie sześć, a nawet osiem gdyby doliczyć skrupulatne spojrzenie kamerzysty), czyli plener! Zaczęliśmy od wydeptanych ścieżek Lubostronia, a kończyliśmy na słonecznej plaży w Pieckach. Zobaczcie sami!

Było pięknie! Dziękuję i proszę o więcej! :)

Świąteczny czas.

2010-12-24T19:25:00.000+01:00

Czas spokoju, odpoczynku, zadumy i radości. Czas pachnący zapachem pieczonych pierników i i gwarem z oczekiwaniu na prezenty...

Wesołych świąt!

Siatkarski weekend.

2010-12-12T18:22:00.000+01:00

Tak jak mówi tytuł, weekend ten minął pod znakiem siatkówki. W sobotę, 11 grudnia, na bydgoskiej Łuczniczce odbył się turniej siatkówki. Zagrało 12 drużyn, które zebrały się specjalnie po to, żeby wesprzeć akcję "Gramy dla Andrzeja". Całkowity dochód z biletów został przeznaczony na leczenie Andrzeja.Więcej o tej akcji dowiesz się z www.gramydlaandrzeja.pl! Relację video znajdziecie również na stronie itv24.com.pl!

A po godzinie 16:00, również w hali Łuczniczka został rozegrany mecz Młodej Ligii - Delecta Bydgoszcz wygrała w czwartym secie 3:1 z Fartem Kielce.

Małgosia+Tomek - narzeczeńsko

2010-12-10T01:05:00.001+01:00

I tak wieczorową porą, dla odmiany dziś nieślubnie, allllleeeee narzeczeńsko. Mimo wielu przeciwności losu sesja narzeczeńska, jak i ślubna (tadam! tutaj niespodzianka, bo oczywiście na ślubie tej przesympatycznej parze również towarzyszyłam!) wyszły po prostu nie-sa-mo-wi-cie! Kocham mięc tak ładne, kochające się pary, które same wpadają do obiektywu i tworzą wirtuozerię emocji! Przedstawiam Wam Małgosię i Tomka. Tym razem akcja dzieje się w Parku Miejskim w Pile. Przeurocze miejsce, z tysiącem czarujących zakątków. I do tego jeszcze niesamowita para. Jaki efekt tych poczynań? Przekonajcie się sami!

Natalia + Darek - Disco Fever

2010-12-02T01:22:00.003+01:00

Nadszedł czas w końcu zaktualizować troszeczkę fotograficzne nowości weselne. Jeszcze troszkę materiałów do publikacji czeka w kolejce. Dzisiaj akurat wpadł mi pod rękę reportaż z części weselnej Natalii i Darka, których już wcześniej mogliśmy zobaczyć, jak przygotowywali się do najważniejszego dnia w ich życiu. Teraz czas na kolejną porcję zdjęć... a na sam deser i tak zostawiam, moim zdaniem, rewelacyjny plener!
Jako, że zima daje o sobie znać na każdym kroku, w obróbce pojawiło się troszkę "retro" słonka. ;)
Pozdrawiam cieplutko, Kamila

Wesele - Zajazd "Wik" Ślesin / k.Bydgoszczy

ewelina + kamil - zajawka.

2010-11-11T20:22:00.001+01:00

No i tak minął mi sezon ślubny. Mimo, że zakończyłam go niesamowicie udanym weselem, to już mi brak znowu zajętych sobót, plenerów i zarwanych przez obróbkę nocy. To jednak uzależnia. Aleee... nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Odpocznę troszkę, mam plan (w końcu!) zaliczyć jakieś szkolenie i z nowymi pokładami energii zacząć działać jeszcze bardziej efektywnie w nowym roku i sezonie! Grunt to obrać cel i do niego dążyć! Teraz będziemy odgrzewać kotlety i zaległe sezonowe reportaże wrzucać póki nie pojawi się pierwszy śnieg. ;)

Dzisiaj jeż mała zapowiedź ostatniej tego roku weselnej soboty. Para moich dobrych znajomych - przyjaciółka z podstawówki i jej radosny (już dziś) mężuś! Ewelina i Kamil! Tyle radości i zabawy jak ostatnio dawno nie było! Kamil swoim uśmiechem zarażał wszystkich, nawet niestraszny był mu ślub w kościele. Uśmiech to podstawa, prawda? A Ewelinka? Sympatyczna, radosna, uśmiechnięta, pięknie wyglądająca... czego więcej chcieć! Czekam z niecierpliwością na dzień, w którym spełnimy nasze plenerowe plany. :)

Natalia i Darek - przygotowania.

2010-11-04T01:33:00.000+01:00

Dorota i Grzegorz.

2010-10-28T02:02:00.002+02:00

Uwalniam się powoli z zaległości zdjęciowych. I mimo, że ten sezon ślubny kończę 6 listopada i jeszcze nawet nie zdążyłam nacieszyć się wolnością od aparatu, to brakuje mi czasami tej "zabieganej" soboty. Serio! I pomyśleć, że trzeba przeczekać całą zimę, żeby znowu soboty te wróciły... Póki co, mam zamiar nadrobić wakacyjny niedobór, powybywać od czasu, do czasu gdzieś i tam też fotograficznie się wyżywać. Miejmy nadzieję, że wraz z pierwszym powiewem wiosny, nadejdzie nowe, świeższe spojrzenie i kolejne pokłady energii!

Nadszedł jednak czas, żeby przedstawić Wam bezapelacyjnie rewelacyjną Parę - Dorotę i Grzegorza. Para, która totalnie zaskoczyła mnie brakiem krępacji, beztroską i kreatywnością. Dla nich fotograf nie istniał w danym momencie - byli tylko oni, tylko i wyłącznie dla siebie. Dlatego aż trudno opisać mi, ile radości sprawiało mi jedynie dokumentowanie tego, co się dzieje, bez ingerencji. A efekty? Zdjęcia mówią same za siebie. Dzisiaj czas tylko na zdjęcia plenerowe, reszta pojawi się niebawem. Oficjalnie jednak stwierdzam, że plener, jak do tej pory, jest kolejnym najlepszym spędzonym dniem z fotografią ślubną.

I żeby było jasne, plener robiony na kilka godzin przed ślubem - w tym przypadku - mistrzostwo! :)

Edit: Dzisiaj tylko tyle, w piątek pojawi się reszta pleneru, ponieważ chciałabym, żeby to Młodzi zobaczyli pierwsi zdjęcia, a potem... niech się dzieje co chce. ;)

brzuszkowo.

2010-10-24T23:01:00.002+02:00

Pierwsze poczynania z fotografią ciążową, albo jak ja to nazwałam z fotografią "brzuszkową" za mną. Było ciekawie, ale przede wszystkim miło, radośnie i kreatywnie. Maksymalne wykorzystanie światła zastanego i szukanie odpowiedniego momentu było nie lada zadaniem. Ale to tylko jeden z milszych aspektów. Były ciasteczka, był kot zazdrośnik i oczywiście radosna mamusia. Mam nadzieję, że coś ciekawego na tej drodze również się pojawi, a póki co, zaplanowana kolejna sesja, tym razem jednak w studio.

i ciasteczka, ostatnio przez wszystkich ukochane, z najlepszego przepisu Madziulki! :)

mała wikusia.

2010-10-17T21:35:00.001+02:00

Zaczyna się ten zimniejszy moment jesieni, w którym promyki słońca są jak zbawienie. Delikatnie łaskoczą po twarzy i sprawiają, że na twarzach pojawia się uśmiech. I humor podupada, i zdrowie również. Mimo to, należy wcisnąć czapkę na głowę, rękawiczki na łapki i wsiąść na rower w poszukiwaniu zaginionego entuzjazmu.
I tak też dzisiaj odnalazłam przy zachodzącym słońcu iskierkę radości, malutki promyk słońca...

most dwojga serc.

2010-10-12T00:00:00.000+02:00

Postanowiłam kiedyś zrobić sobie spacer po mieście i moją uwagę na dłuższą chwilę refleksji skradł most nieopodal Opery. Bo jest w Bydgoszczy takie miejsce, gdzie łączą się dwa serca, w tej najbardziej symbolicznej odsłonie. Imiona wypisane korektorem, wyryte cyrklem lub też wygrawerowane. Zachowane w czasie. Ile jednak z tych kłódek zobaczymy za kilka lat w tym miejscu? Oby jeszcze więcej, bez konieczności i chęci odwieszenia czy wyrzucenia którejś z tych. Takie jest moje życzenie.

I wierzę też, że kiedyś przyjdzie dzień, kiedy to i ja będę odwiedzać w porywach sentymentu "swoją" kłódkę.

***

Wybuduję most nad najszerszą z rwących rzek,

abym mogła przejść na twój brzeg.

Zapatrzeni w tęczę tęcz wybudujmy most Dwojga Serc.

złota, polska.

2010-10-01T12:28:00.000+02:00

Niezaprzeczalnie mamy już jesień. Widać to i po kolorach za oknem, raz bardziej żywych, raz tych całkiem szarych. Wykorzystuję ostatnie słoneczne chwile, żeby pojeździć rowerkiem, pochodzić z aparatem, czy po prostu na ławce powygrzewać się z książką. Mimo, że jest to już czas kiedy częściej marzną mi łapki, to i tak lubię to delikatne słońce i żółte liście.

I oczywiście orzeszki uwielbiam, szczególnie te świeże, które dopiero co spadły z drzewa!

Monika i Łukasz.

2010-09-28T02:40:00.000+02:00

Znowu późną nocą siedzę i staram się zabrać za robotę. To nic, że tylko bezskutecznie. Ostatnio cierpię na przewlekłą złośliwość rzeczy martwych. Wszystko, co może, sprawia mi psikusy. Tak jak chociażby dzisiaj. Sześciogodzinna przerwa w dostawie prądu, a myślałam, że w XXI wieku takie rzeczy się już nie zdarzają. Ale dobrze, dobrze... awaria, rozumiem. Ale żeby mi tak szyki do pracy psuć?
A pogoda? Znowu kiedy miałam mieć plener, tym razem w "wielkiej piaskownicy", pogoda, że psa żal na dworzy zostawić, a co dopiero w takiej szarówce, okrapianej mżawką wychodzić z domu. Tym czasem szukam "suchej" alternatywy i kilka miejsc mam już w głowie. Mam nadzieję, że pomysł spodoba się młodym.
Tym czasem udało mi się na szybciutko zmniejszyć zdjęcia ze ślubu Moniki i Łukasza. Ślub, kolejny raz w kościele św. Mikołaja w Starym Fordonie. Wesele odbyło się natomiast w Świekatowie, dokładniej w "Karczmie nad jeziorem". Bardzo urokliwe miejsce, co widać również po plenerze, który na właśnie został poczyniony kilka kroków od Karczmy. Mimo, że spędziliśmy ze sobą tylko kilka godzin i po pierwszym tańcu i szybkim plenerze żegnałam się z Parą, to wiele radości sprawiło mi fotografowanie tego dnia. Oczywiście bez przygód się nie obyło i tutaj ukłony należą się (o ile dobrze pamiętam) w stronę taty Pani Młodej, który niczym kierowca z filmu "Taxi" w kilka minut był u celu i zdążyłam na pociąg. Dziękuję raz jeszcze! :)

I tak ku ścisłości... ta blokada na kole samochodu ślubnego, to nie żadna złośliwość ze strony bydgoskich mundurowych. Była to niespodzianka przygotowana dla Łukasza od współpracowników, po to, by wykazał się umiejętnością ściagania tejże oto "niespodzianki". :)

niedzielny bezwład.

2010-09-26T22:50:00.001+02:00

Ostatnio mam nieopisane skłonności do tego, by dokumentować zwykłe chwile, które dzieją się wokół mnie. Tak było z "najmilszym miejscem", które nie miało jeszcze tutaj swojej premiery, co pewnie jest tylko kwestią czasu. Może to po prostu chęć odnalezienia innego tematu niż ciągłe reportaże ślubne. Marzy mi się ostatnimi czasy wyjazd do Warszawy, albo do Gdańska. Mam okrutną ochotę pospacerować po wąskich (i tych mniej) uliczkach miast i robieniu zdjęć. Ludziom, psom, zwykłym rzeczom. Miejmy nadzieję, że już niedługo.
Tymczasem dzisiaj lenię się w całkowitym odcięciu od rzeczywistości. Po wczorajszym ślubie mojej przyjacióły z podstawówki - Natalii z Darkiem jestem jeszcze zaczarowana. I zmęczona przy okazji. Dawwwno nie poruszyło mnie tyle szczegółów. Był to piękny dzień - piękniejszego sobie nie mogli wymarzyć. Bo składał się z tylu szczegółów, które poruszały, wzruszały i sprawiały, że na długo dzień ten pozostanie w mojej pamięci. Cieszę się, że w mogłam im w tym dniu towarzyszyć. I z łzami w oczach żałuję, że był to tak krótki dzień.
Ale na zdjęcia Natalii i Darka przyjdzie czas. Chociaż już nie mogę się doczekać, by je przejrzeć, ale dzisiaj niedziela - całkowity relaks. Po powrocie z wesela o 5:34 troszkę zmęczenie daje w kość. Spędziłam dzień na zupełnym nicnierobieniu, które przejawiało się siedzeniem na pomoście nad jeziorem przez dwie godziny z książką, a potem z książką przy kawie już w domu. Aż w końcu poczułam przemożną chęć napisania i tak jestem. Taka leniwa niedziela czasami fajnie resetuje mózg.

...i jeszcze nie mogłam sobie odmówić podłączenia aparatu i wyciągnięcie z niego tej perełki! <3 i'm soo happy!

Karolina i Marcin

2010-09-24T01:42:00.002+02:00

Sezon powoli dobiega końca, ale jeszcze kilka zleceń przede mną. Nadrobiłam wszystkie zaległości obróbkowe. To znaczy prawie, ale tak to już jest. Zawsze lepsze coś, niż nic, prawda? :) W każdym bądź razie, sytuacja opanowana na tyle, że mam chwilkę by tutaj wejść i napisać kilka słów. Zbierałam się do pisania zazwyczaj późnymi godzinami nocnymi, ale nie podołałam ostatecznie temu zadaniu. Dziś jednak sumiennie od początku do końca wykonuję zaplanowane zadania.
Tak jak we wcześniejszej zapowiedzi obiecałam, przedstawiam Wam Karolinę i Marcina. Niesamowicie sympatyczna para, która wzięła ślub w bydgoskim kościele św. Mikołaja. Miałam w tym sezonie niesamowite szczęście to tego miejsca, bo rzadko się zdarza, żeby kilka razy z rzędu, w tym przypadku aż 4, robić zdjęcia w tym samym kościele. Miło było, kiedy ksiądz za każdym razem witał mnie uśmiechem i pytaniem "znowu?".
Bawiliśmy się natomiast w Hotelu Pałac w Myślęcinku, który mimo wszystkich pozytywnych opinii i tak dla mnie jest najzimniejszym miejscem na wszelkie imprezy. W szczególności podziwiam studniówkowiczów. W każdym bądź razie, zabawa weselna przednia, o czym świadczą uśmiechy gości jak i młodych!
Koniec gadania, niech mówią obrazy! :)

niedzielny relaks w kadrze.

2010-09-14T01:34:00.001+02:00

Późną, nocna porą, po całym dniu obróbki zdjęć zalegających przez poprawkę, dobrałam się w ramach relaksu, za temat zupełnie "nieślubny". Wolne niedziele sprzyjają odsypianiu "weselnych" sobót. Jest czas na chwilę oddechu - grzybki, rybki, spacery po lesie. Tak też było tydzień temu, kiedy to nad niesamowitym jeziorem w Więcborku, korzystaliśmy z wszelakich dobrodziejstw natury. Oczywiście nie było w tym nic dziwnego, że znowu na plecach nosiłam aparat, a w ręku wędkę. I tak też powstało kilka pstryków, ostatnich powiewów wakacji...

Oczywiście zdjęcia te nie powstały by, brz uprzejmości niezwykle sympatycznej osoby, która cierpliwie znosiła moje towarzystwo przez kolejne kilka godzin, kolejny dzień w tym tygodniu. Wielki buziak się należy!

kolejna zapowiedź.

2010-09-08T01:24:00.004+02:00

Kiedy patrzą na Ciebie takie oczy, nie sposób ich nie sfotografować!

To już za moment - cudna Karolina i jej wybranek serca! :)

Baśka i Kamil - 21.07.2010

2010-09-05T15:01:00.003+02:00

I nadszedł czas na długo wyczekiwany reportaż tej pary. Odkopuję się powoli ze zleceń. Nawet znajomi proponują pomoc, łopaty i koparki. :) Dziękuję za troskę, ale obędzie się bez tak ciężkiego sprzętu.
Tak jak już pewnie nie raz wspominałam, ślub Baśki i Kamila odbył się w "moim" kościółku w Sicienku. Plener kolejnego dnia, również w tutejszym parku, którego potencjał tamtego dnia odkryłam. I kolejny raz chyba udowodniliśmy sobie, że plener "dzień po" to najlepsze wyjście dla pary. Szczególnie dla takiej, jak Ta, bo szaleństwa i radości, po nawet tak ciężkiej nocy, nie było końca. I nawet szczęście na tyle dopisało, że zaraz po plenerze, kiedy w planach miałam małe grzybobranie, zaczęło "lać, wiać i grzmocić".
Podsumuję więc... dziękuję i proszę o więcej! A Wam... miłego oglądania oczywiście!

i jak zawsze - na koniec zostawiam moje ulubione!

Moment kulminacyjny.

2010-08-31T01:50:00.001+02:00

Powiem szczerze, że nie mam czasu nawet wrzucić żadnej aktualizacji. Ciągle zakopana po uszy w zdjęciach, co świadczy, że moment kulminacyjny sezonu właśnie nadszedł. Mimo to, niestrudzenie ciągle szukam nowych inspiracji i z niecierpliwością wyczekuję kolejnych zleceń, już na przyszły sezon ślubny.

Postawiłam sobie kilka celów, do których chciałabym konsekwentnie dotrzeć i osiągnąć je. Póki co, jedynie wspomnę, że prawdopodobnie, z dokładnością do 99%, od października staję się również studentką Trójmiejskiej Szkoły Fotografii. Czyli zabawa się tak na prawdę dopiero zaczyna...

Powyższe zdjęcie, to dwa kwiatki z wesela Basi i Kamila. Mam nadzieję, że przyjdzie na ten reportaż jeszcze czas i również pojawi się tutaj. Co ciekawsze, sama zaskoczona jestem wynikiem pleneru, który pokazał, że tak niepozorne miejsce, które delikatnie przekreślałam na wstępie, może mieć tyle uroku i dawać tyle możliwości. Basia i Kamil udowodnili mi, że można. Ale o tym, mam nadzieję, za krótką chwilę.

Barbara i Kamil - zapowiedź.

2010-08-24T01:28:00.001+02:00

"Są dwa serca, ich ciągłe, nieustanne bicie..."

Lucyna i Łukasz - 14.08.2010

2010-08-19T01:36:00.003+02:00

Nadszedł moment, żeby opublikować w końcu materiał ze ślubu mojej pierwszej w letnim sezonie parki. Kiedy 14 sierpnia obudziłam się i za oknem zobaczyłam szare chmury i deszcz, troszkę humor podupadł. Nie lubimy deszczu, więc zaczęły się prośby o to, by się rozpogodziło. Nie minęła nawet godzina i wychodziło słońce. Kiedy dotarliśmy na miejsce przywitały nas uśmiechy Lucyny i Łukasza. Kilka minut później oczarował mnie mały elegant, który okazał się również wspaniałym modelem, o czym na pewno się za chwilę przekonacie!
Ceremonia ślubna odbyła się w Osieku w kościele św. Józefa. Bardzo plastyczny kościółek. Dalej było już tylko radośniej. Z każdej strony uśmiechnięci goście, zabawa na całego i masa niesamowitej energii. Nie mówiąc już o takich niespodziankach, że nawet fotograf może złapać welon ;) Należy chyba podsumować tak, że każdemu życzyłabym takiej zabawy.
Plener niezwykle spontaniczny, dobrze ponad kilkaset kilometrów i błagania, by słońce nam sprzyjało, biorąc pod uwagę fakt, że od rana padał deszcz. Ale mając tak sympatycznych i roześmianych modeli nie było problemem pokonać pogodę, zmęczenie i głód, który pokonaliśmy chwilę po plenerze. Dziękuję i proszę o więcej tak zwariowanych dni! Miłego oglądania!

i moje ulubione :)

Dorota i Przemek - reportaż.

2010-08-13T12:02:00.001+02:00

Plany i cele postawione sobie na ten sezon - osiągnięte. Sprzęt wymieniony, wiedza poszerzona, pomysłów kilkanaście tysięcy. Pełna optymizmu i energii wyczekuję każdego ślubu, który jest przede mną. Czego sobie mogę życzyć na ten sezon? Spełnienia i satysfakcji przede wszystkim.
W piątkowy poranek powracam jeszcze do ślubu Doroty i Przemka. Wszystko działo się w Toruniu. Plener również zrobiliśmy podczas spaceru w upalny dzień, zwiedzając toruńską starówkę. Przednia zabawa, tysiące radości i szczęście wypisane na twarzach. Takiego dnia powinno życzyć się każdemu, by tak wielkie szczęście spotkało również jego.
Miłego oglądania!

*****

Czasami ból stanowi tak dużą część naszego życia, że uważamy, że zawsze tak będzie. Bo nie możemy przypomnieć sobie czasów, gdy go nie było. Ale potem, pewnego dnia, czujemy coś innego. Coś miłego, bo wydaje się znajome. W tej chwili zdajemy sobie sprawę... że jesteśmy szczęśliwi. Szczęście przychodzi w różnych formach. W towarzystwie dobrych przyjaciół. W tym, co czujesz, gdy spełniasz kogoś marzenia. Albo w obietnicy przyszłej pomocy. W porządku jest, pozwolić sobie na szczęście. Bo nigdy nie wiesz, jak ulotne to szczęście może być.

One Three Hill

ślubny debiut - wspomnienia.

2010-08-07T04:34:00.003+02:00

Tak właśnie zaczęła się moja przygoda z fotografowaniem. Ślub Kasi i Karola był moim pierwszym. Pierwsze przygotowanie, ceremonia, wesele i wychwytywanie „momentów” i oczywiście plener. Cieszę się dziś, że tyle radości sprawiły nam te dwa, wspólnie spędzone dni. Dziękuję, że mieliście tyle cierpliwości, wewnętrznego szaleństwa i uśmiechu. Na pewno Wasz ślub pozostanie mi w pamięci na zawsze.

Od tego czasu minęło jednak sporo czasu i widzę zmianę....na lepsze oczywiście. Nowe, świeższe spojrzenie. Szybszy czas reakcji i oczy wokół głowy. Przydatne umiejętności. Nic dziwnego, mówi się przecież, że człowiek uczy się z czasem. Prawda to...

plener, dzień później, Lubostroń

weselny klimat.

2010-08-02T03:10:00.001+02:00

Odkryłam ostatnio zbawienną moc aktualizacji, która pozwoliła mi prezentować w końcu w okazałości zdjęcia. Do tego, zmieniłam również wygląd strony, co mam nadzieję poprawiło również jej przejrzystość. Jednak wiadomo, cały czas chodzi za mną portfolio z prawdziwego zdarzenia. I żałuję czasami, że jestem informatycznym analfabetą, że html to dla mnie czarna magia. Co się odwlecze jednak, to nie uciecze.
Sierpień rozpoczyna się też innymi zmianami. Przede wszystkim owocuje awansem sprzętowym. Lada moment, a pochwalę się wyczynami mojego nowego "skarbeńka" :) Jak wiadomo, ewolucja w lepszą stronę to zawsze zaleta. Zależy nam przecież na tym, byśmy ciągle to dążyli do doskonałości, prawda?
I tak na zakończenie, sierpień przynosi też nowe zlecenia, więc jeszcze kilka chwil, a zobaczymy tu całą serię nowości, kolejnych szczęśliwych uśmiechów, radości, zabawy i emocji. Tak, to lubię najbardziej! Wyczekujcie z nieciepliwością na uśmiechy Lucyny i Łukasza! Wiem, że będzie to niezapomniany dzień.

Z powodu takiego, że jeszcze chyba nigdy nie pojawił się tu reportaż z wesela, postanowiłam dziś "odgrzać kotlety" i wrócić do zabawy Agi i Bartka, z 1 maja i pokazać, jak to było na prawdę. Ile radości, "pałera" i zabawy pokazali w tę majową noc! Zapraszam do oglądania!
PS. Uprzedzając pytania - tak były dwa torty (de facto - bardzo pyszne!)

Niebieskość.

2010-07-19T03:56:00.007+02:00

"Kolor niebieski opisuje stan psychiczny, który w języku angielskim wyraża zwrot „to feel blue”.. Zwrot ten wyraża głęboką nostalgię człowieka, moment w życiu, kiedy ktoś odczuwa głęboki smutek, melancholię. Trzeba dodać w tym miejscu, że barwa niebieska nie opisuje tylko i wyłącznie jakiejś nostalgii negatywnej, przygnębiającej, ale może być to również tajemnicza i pozytywna medytacja o życiu, moment, w którym czujemy lekkość ducha, rozmarzenie.
To kolor, który kojarzy nam się z dystansem i głębokością. Widok koloru niebieskiego, obniża ciśnienie, zmniejsza liczbę uderzeń serca oraz ilość wdechów i wydechów... "

to feel blue.

seduction.

2010-07-19T03:13:00.006+02:00

"Chciałabym, żeby istniały zasady intymności. Swego rodzaju przewodnik, który ci powie, kiedy przekroczyłeś granicę. Byłoby miło wiedzieć, kiedy się do tego zbliżasz i w jakiś sposób umieścić to na mapie. Brałbyś ją wtedy wszędzie i zachował na tak długo, jak to możliwe. A co do zasad, to może nie ma żadnych. Może reguły intymności, to coś, co sam musisz zdefiniować."

Chirurdzy

***
zupełnie nastrojowo, nocnie, niepozornie.

impresja z winem.

2010-06-06T18:07:00.004+02:00

Jako że nie ma mnie ostatnimi czasu zbyt wiele w domu, odgrzebałam stare jedne z pierwszych zdjęć, które w jakiś sposób mnie cieszyły. W roli głównej Marta i wino, dlatego pozwolę sobie zacytować...

Życie jest jak butelka dobrego wina. Niektórzy zadowalają się czytaniem etykiety na opakowaniu, inni wolą spróbować jego zawartość.

Anthony de Mello — Śpiew ptaka

05.06.2010

2010-06-05T11:36:00.004+02:00

Bo lubię tę opcję... siedzieć na polach mokotowskich, pośród miliona białych kwiatków i mieć radochę z samego bycia. Słońce delikatnie rozgrzewa Twoje myśli a Ty bezskutecznie próbujesz się uczyć. Tak, bardzo sympatyczny stan.

bezustannie i wciąż. mt eden - sierra leone

zapowiedź.

2010-06-03T15:38:00.004+02:00

I jeszcze dodam zapowiedź tego, co pojawi się za moment... pierwsze debiuty z szuflady wyciągnięte.

miłego oczekiwania.

bydgoszcz po warszawsku.

2010-06-03T13:54:00.005+02:00

Dzień spędzony w Warszawie, skłonił do dodania kilku zdjęć... z Bydgoszczy! Taka akurat dziś przewrotność, bo Warszawa była już tu nie raz. Przewijała się kilka razy, a Bydgoszcz, gdzieś tam marginalnie była tłem zdarzeń wszelakich. Dziś niech raz choć poczuje się jak aktor w roli głównej. Co prawda zdjęcia stare, z zasobów internetowych, znacząco różniące się stylem...

Poza tym, zdecydowania powinnam pochwalić się tym, że ruszyłam w końcu antyk leżący na półce, odkurzyłam, kupiłam kliszę i tak Exa ruszyła ze mną do Stolicy. O ile efekt będzie przynajmniej "jakiś", to zapewne nie omieszkam pochwalić się efektem. Póki co, aparat czeka, aż zabiorę go na spacer...

I o ile uda mi się w niedziele wrócić na Enea Cup do Bydgoszczy, to zapewne znowu odbiegniemy od motywu głównego bloga i będzie okazja okazać to zdarzenie okiem fotografa. Jeśli nie, może będzie jakiś malutki memorial z imprezy sprzed roku.

Tymczasem... wszystkim miłego długiego weekendu życzę i zapraszam do "podróży" po Bydgoszczy.

wspomnienia sezonu przeszłego.

2010-06-02T09:49:00.006+02:00

Przeglądając zasoby fotograficznego archiwum, natknęłam się na swego czasu mój ulubiony plener. Zresztą do tej pory nic się nie zmieniło. Przeszalona para - Karolina i Paweł, dali mi pozytywnego kopa na cały sezon! Bardzo miło wspominam całą współpracę i oczywiście zapamiętam na zawsze, jako moje pierwsze, moim zdaniem całkiem udane, poczynania w tamtym sezonie. Duzo by mówić... oto Karolinka i Paweł przemierzający z szerokim uśmiechem najmniejsze zakątki Ostromecka!

2010-06-01T18:41:00.004+02:00

wiosennie.

2010-05-31T14:38:00.007+02:00

Ostatnio cierpię na systematyczny brak czasu, a zbyt wielki natłok pracy nie pozwala się za dobrze wysypiać. To egzaminy, to praca. Życie studenta jest podłe i okrutne, bo minimalizuje dawkę snu potrzebną do przeżycia. A jak tak bardzo lubię spać!
Siedząc w mieście, gdzieś zupełnie obok nas przechodzi wiosna, lato... nie dostrzega się wszystkiego, co w innych miejscach przeraża swoim ogromem. Bydgoszcz ostatnio przytłacza mnie tylko szarością kamienic i nieznośną monotonią. I wiem, że sztuka jest odnaleźć pozytywne aspekty w tych przecholernie wielkim, szarym blokowisku, ale tak na prawdę, nie cieszysz się, bo jesteś zmęczony poszukiwaniem.
Dlatego najczęściej jak mogę, staram się wracać do domu. Gdzie przytłacza radość kolorów, gdzie nawet głupie żabki w stawie są powodem Twojego kolejnego uśmiechu. Gdzie cisza jest jak lekarstwo po tygodniu biegania od miejsca, do miejsca. I wtedy właśnie przychodzi ta radość... ta niezmierzona satysfakcja, kiedy znajdujesz w ogromie zieleni malutkie diamenciki, detale dodające smaczku...

"W świecie, gdzie życie tak naturalnie łączy się z życiem, gdzie kwiat nawet w powiewie wiatru łączy się z innymi kwiatami, gdzie łabędź zna wszystkie łabędzie, tylko ludzie budują sobie samotność.

Antoine de Saint - Exupery

***

by poczuć wiosnę jeszcze bardziej.

Agnieszka i Patryk

2010-05-25T15:46:00.009+02:00

Po Smooth Festival i intensywnym weekendzie nadszedł czas na troszkę wspomnień z ostatniego ślubnego poczynania, gdzie fotografowałam urokliwą parę - Agnieszkę i Patryka. Bardzo sympatyczna para, dla której nawet słonko wychodzi w pięć minut. ;) I to wszystko dla pleneru, który trwał niecałe pół godzinki. Ceremonia odbyła się w bydgoskiej Bazylice, a potem przemierzyliśmy jeszcze kawałek Myślęcinka, by wychwycić co lepsze ujęcia.
Chciałabym też wspomnieć, że pierwszy raz na uroczystości ślubnej nie wiedziałam, czy płakać, czy robić zdjęcia... oprawa muzyczna wybrana przez tę parę, zabijała. Nic, tylko się wzruszać! Jak to ostatnio powiedział pewien fotograf słuchając mojej relacji - "baby tak niestety już mają".
Może i mają, ale dzięki temu pochwalić się mogą takimi zdjęciami...

Szybki plener w parku nad Kanałem Bydgoskim...

Ceremonia...

i kilka ujęć z Myślęcinka...

i mały backstage...

Jeszcze raz, moi drodzy, szczęścia życzę!